25-04-09

De 'stoer'-vloer

Vrouwen, mannen; ze zijn verschillend. Dat is iets waar ik nooit te moe voor ben om het proefondervinderlijk na te gaan. Toch zijn de verschillen verwarrend - in geklede dagdagelijkse omgang is het doorgaans minder makkelijk om er die vingers op - of in, of rond, ... - te leggen.

Vrouwen zouden zachter zijn. Maar voor elke vrouwelijke bitch een mannelijke softie. Mannen zouden analytischer zijn. Maar tegen elke mannelijke holist een vrouwelijke holbewoonster. De enen zouden direkt zijn en de anderen indirekt maar de mentale konstipatie van de welopgevoeden is puur en alleen gevolg van opvoeding. Neen, je kan nog 100-den testen doen op niet-voortplantings-gerelateerde karakteristieken; altijd zal je in je studie 'man' voor 'vrouw' kunnen verwisselen, en vice versa, & alles blijft aannemelijk. En ijdelheid, tja: omnia vanitas est.

We zijn al te makkelijk misleid door onze taal. Er zijn twee woorden (man en vrouw), en dus moeten er twee volledig gescheiden betekenissen zijn. Niets is verder van de waarheid - alsof iemand bij zijn/haar zinnen nog de euvele moed zou hebben om te beweren dat er niet-lichamelijke verschillen zouden zijn tussen blanken & zwarten. & toch is dat nog gemeengoed als de 'blanken' mannen zijn & de 'zwarten' vrouwen; 't is hier dat seksisme begint en al de rest is slechts simptoom, niet ziekte. Het is een ziekte die vergeet dat het woord pas ontstond lang nadat het vlees ontstond, en die van woord vlees wil maken. Eens het aankomt op woorden zijn we allemaal gelijk - & dat geldt zelfs voor diegenen die niet zo goed uit hun woorden komen.

Maar om seksisme is het me hier niet te doen. Het is me te doen om wat NIET door seksisme verklaard kan worden. Het is me te doen om 'het glazen plafond'. Als ik - en daar twijfel ik niet aan - gelijk heb dan kan seksisme niet de reden zijn voor het glazen plafond. Er zijn immers geen sistematische verschillen tussen man en vrouw, & gelukkig voor ons, geen eksplisiete mogelijkheid tot diskriminatie op afwezigheid van penis (de afwezigheid van ballen was nooit een probleem, zie verder). En toch - toch is het een feit dat vrouwen gemiddeld minder te zeggen hebben ... hoekanda?

De enige verklaring is dat de diskrimatie niet gericht is tegen vrouwen alsdusdanig - en dat zou ook verklaren waarom sommigen dus wél doorstromen - maar tegen een nóg grotere groep. Indien zo dan is een tijdelijke oververtegenwoordiging van vrouw (en homo, en zwarte) in de groep der gediskrimeerden makkelijk verklaarbaar door allerlei overgangsfenomenen die hun oorsprong hebben in echt seksisme en in echt racisme, en in echte homofobie - & in de inertie die gepaard gaat met ons-kent-ons zo typische voor strukturen die macht aan machthebbers koppelen.

Lang heb ik getwijfeld, en ik twijfel nog (mijn twijfelen is niet toevallig gekombineerd met mijn afwezigheid op kieslijsten en direktievergaderingen); het is niet simpel om er de vinger op te leggen, zonder te vervallen in de kromspraak in het begin van dit stuk. De verleiding is groot om te spreken over 'Het Testosteron-plafon(d)' (zo ging dan ook de eerste titel van dit stuk) want dat is een lichamelijk verschil tussen man en vrouw dat ook een verschil is tussen mannen en tussen vrouwen - en dus toelaat een grens te trekken tussen 2 groepen (de diskriminerende & de gediskrimineerde) die allebei (mits negeren van transitie en inertie) gemengd zijn (maar waar de kans om tot de diskriminerende te behoren groter is als je man bent).

Maar (sorry voor diegenen die een simpele, korte en badinerende, genadeslag aan het verwachten waren) ... dat kan niet kloppen! Want zij die toetreden tot de macht zijn meestal volledig ontdaan van welke ballen dan ook - eunuchen kwispelend met de staart die men in hun reet stopt tot nut van de toevallige klasse (partij of groep, of overtuiging) waartoe ze behoren. Elk individualisme is hen vreemd - behalve dan het egoïsme om bij de uitverkorenen te behoren, liefst ten koste van anderen. & zo vinden we de echte testosteronbommen bij de gediskrimineerden - terug naar af.

Dus rest ons niets anders dan het aanvaarden van de 'Patrick Janssens-hypothese', maar dan aangepast om niet in de man/vrouw-val te trappen. Dus zoiets misschien - "iedereen zonder het dwangidee om haar/zijn hele leven op te offeren aan dingen als 'networking' (i.e. zuipen en vergaderen en achterklap) wordt voor eeuwig & altijd uitgesloten van welke vorm van macht dan ook". Bij gebrek aan een beter woord, is dit misschien nog best benoemd als 'De Stoervloer'; iedereen die niet de moeite wil nemen om stoer te doen ten voordele van het groepsgevoel blijft onder de vloer, in de kelder.

Dat kan kloppen! Het onderscheid tussen diskrimineren & gediskrimineerd worden is niet meer gebaseerd op een lichamelijk kenmerk. Het is enkel gebaseerd op woord, en hoe je met woorden omgaat - je persoonlijkheid dus. En, eigenlijk, als je 't leest, en zoveel was duidelijk toen ik het eens in gesprek onder woorden wilde brengen, is het bijna een vanzelfsprekendheid van onze kultuur: zonder zelfopoffering is er niet de minste kans om iets te bereiken. Luiheid, vrijheid, onafhankelijkheid leiden - als van nature - tot voorafgaandelijke diskwalifikatie. Wie kan de nieuwe konsensus die gevormd wordt door de hedendaagse woordkultuur weerstaan: wie er voor gaat, 'zich smijt', 'zich volledig geeft' komt in aanmerking & de rest: moet niet klagen. De hele vloot wordt noodzakelijkerwijze geleid door het 'ego-trip'-schip.

(Vrouwen en mannen) gediskrimineerd door (mannen en vrouwen): het is niet sexy, het is niet simpel, nauwelijks om te vormen in een one-liner voor de toespraak voor de gelijkgestemden. Uiteindelijk blijven we zitten met het écht glazen plafond; niets zichtbaars om zich op te oriënteren maar toch ondoordringbaar voor diegenen die er noch moed noch goesting voor hebben zich te konformeren aan 'n woordkultuur van stoerdoenerij. Het merendeel van mannen en het merendeel van vrouwen (wie weet bijna alle homo's) gevangen in een wereld waar een mentaliteit regeert die niet hun mentaliteit is; & waar het vanzelfsprekend lijkt dat die mentaliteit wel moet regeren.

Zo zullen vrouwen en zwarten zich ooit overal gevoeld hebben (en zich nog dikwijls & op vele plaatsen voelen) maar dan op basis van toevallige lichamelijke verschillen - en ja, die diskriminatie op basis van penisbezit, is nóg erger - nog véél erger. Maar, dat maakt mijn niet-lichamelijk glazen plafond allerminst triviaal. Want talent en de goede oplossingen zijn niet lineair met de tijd die mensen bereid zijn erin te steken en dus lopen we de betere oplossingen mis (we vertragen op z'n minst evolutie naar de betere oplossingen): voor iedereen!

Ik heb geen oplossing - misschien moeten we ceremoniële macht kreëren? Zodat er plaats is voor de behaagzieke ego-trippers die in de belangstelling willen staan door dag & nacht bezig te zijn met allesbehalve iets met hun macht te doen. Zodat wij en op ons gemak, rustig op de achtergrond kunnen doen wat gedaan dient te worden & te laten wat gelaten dient te worden.

Geen slechte oplossing ... niets sluit uit dat een ceremoniële machthebber ook echt, wanneer hij niet met populariteit bezig is, iets nuttigs kan doen ;-)

 

De commentaren zijn gesloten.