08-04-09

De echte volksmens haat veel volk

Zet veel volk bij mekaar en er komt altijd stompzinnigheid van en dikwijls narigheid erbovenop. Het verschil tussen stompzinnig, wat al wel eens leuk kan zijn, en eng - het verschil tussen een feestje & een lynchpartij - is klein: één enkele volksmenner volstaat. Dat gaat zo:

- de volksmenner doet zich voor als archetypische 'volksmens'
- na wat jovialiteit debiteert hij 'de mening van het volk'
- elk verzet wordt gesmoord onder het mom van samenhorigheid
- elk goedkeuren wordt onthaald op een tournée générale
- na een minuut of 5 zijn de kritische geesten geïntimideerd
- na een minuut of 10 zijn zij die niet afdropen het ook roerend eens

Uiteindelijk, na zowat een kwartiertje of zo, zijn die honderd of duizend mensen hun individualiteit kwijt aan een nieuwe honderd- of duizendkoppige draak: de groep. En de groep heeft maar één stem en die stem spreekt maar één mening en alles gaat voor die mening moeten wijken; indien nodig offert de draak wel een kop of tien op want eens de groepsfusie kompleet telt alleen nog de groep.

Dat is de wetmatigheid van veel volk. De taal - die ons normaal helpt om mekaar te verstaan - wordt onder druk van de groepsfusie tot ultiem wapen, dat 't groepsbeton wapent en de volksmenner toelaat het vuurspuwen van de draak te richten op wat er nog niet in de groep zit. Als de mensheid zal uitsterven zal dat niet zijn door militair gebruik van kernfusie maar door propagandistisch gebruik van groepsfusie.

Er is genoeg capaciteit van groepsfusie om deze wereld duizenden keren opnieuw, & telkens wreder, uit te roeien ;-(

Dat vereist geen hoge technologie, noch superintelligente volksmenners; alleen wat misbruik van het woord en veel onoplettendheid van de 'onschuldige' meelopers. En het mag dus verbazen dat er überhaupt nog plaatsen zijn waar het er af en toe, een tijdje toch, redelijk goed gaat. De reden daarvoor is ook simpel: de volksmens haat veel volk. Met rust gelaten wil hij worden. Ver wil zij blijven van dat gebral & geroep. Een beetje prullen in onzen hof, achter onze computer, met ons lief is wat we willen.

Gelukkig maar! Want als we met weinig zijn en toch niet helemaal alleen, dan is die taal gewoon geweldig. We kunnen ermee spelen. Mekaar begrijpen. Dingen zien die we zelf nog niet gezien hadden omdat we niet beseften dat er een woord voor was - en vooral: grapjes maken, lachen dat we het in onze broek doen en al dat gedoe & dus dingen van een andere kant bekijken. Zolang we dingen van andere kanten (en er zijn oneindig veel kanten aan dingen, dus zo kunnen we wel even verder) zien, is er iets dat we leren. Zolang we leren verminderen we de kans om geannihileerd - of is het geassimileerd - te worden in één of andere idiote groepsfusie; vermeerderen we onze immuniteit tegen volksmenners en andere 'volksmensen'.

Ik eis bij deze het woord volksmens terug op van de 'volksmensen'. De tuiniers, de schrijvelaars, de TV-kijkers, de knutselaars, de kluizenaars & de verzamelaars - dát  zijn volksmensen! Maar ze laten ons niet gerust. We zijn te individualistisch & het is burgerplicht om mekaars buren lastig te vallen & deel uit te maken van weefsels en zo die alles verstikken waar we ons echt in kunnen uitleven - zodat er één grijze brij overblijft en we ons in een groep bevinden en er iemand joviaal komt doen en we al lang blij zijn dat er nog 'volksmensen' zijn die ons uit de lethargie bevrijden en ...

BOEM! en KERE WEEROM!

Laat ons verdomme gerust. Wij zijn het volk en we willen rust. Steek je engagement waar het zonlicht niet schijnt en laat ons de fok alleen!

Gelukkig zitten U en ik achter onze computer ;-) Onderdruk vooral de drang om een groep te vormen en op straat te komen voor de rechten van ons, volksmensen. Doe me een plezier en wees het vooral oneens met mij. Blijf in je kot - buiten krioelt het immers van de 'volksmensen' met hun stinkend adem en perverse neiging om vast te pakken wie ze niet kennen.

Nope, het waren niet mijn beste dagen deze week.

 

De commentaren zijn gesloten.