08-10-08

Een pijnlijk gebrek aan subversiviteit (2)

Laat ons het even gezellig maken: pfoewie - elleboogjes op de tafel en de beentjes gestrekt. Mja-ha, leuk toch!, zo met verkleinwoordjes en al. Weg die stress, weg die woede, misschien wat denken aan sex, muziek door de luidsprekers. Hup - laat hen maar razen en tieren over de nakende ondergang van de wereld, over de noodzaak om te redden wat te redden valt. Want wat valt er te redden? Er is niets verloren, en alles valt nog te winnen.

Het gaat verbazend goed achteruit! Het kapitalisme is nu zelfs aan het vallen - veel hebben we eraan te danken; zoals die allereerste auto waarmee we met - misschien wel - ons eerste lief op vakantie trokken en die uiteindelijk teveel kosten had. Zelfs al was het emotioneel zwaar, we hebben hem moeten laten gaan; anders en beter - je kan beter het kapitalisme achterlaten dan de liefde van je leven, of niet?

Lekker ontspannen, genieten van wat muziek en TV, van kunst en kultuur dus, want de impakt van werken is zwaar overtrokken. Dat we persoonlijk niet gelukkig worden van travakken weten we allemaal. Maar, oef!, nu weten we ook dat het geluk van de maatschappij er ook niet van gediend is. Britney Spears levert meer geluk op dan al dat gehannes in de grootheidswaanzin van de burokratieën van de grote bedrijven - en hard werken, neen dat doet ze niet.

Let's face it: Britney Spears is, wat betreft gelukskreatie, oneindig veel produktiever dan elk van ons die zwoegen & labeuren ter meerdere eer & glorie van, andermans, kapitaalkreatie. Zelfs wat dat laatste betreft is Britney bij verre de beste investering, dus: iedereen een hangmat! Liedjes maken, wat bijknutselen, .. ik lach er niet mee want dat is de enige waarde die blijvend blijkt te zijn nu we ons van het kapitalisme verlost weten.

"Dekadentie is het. Foei! Onverantwoord. Reeks. Substantieven. Als kogels. Eén na de ander. De bom! Kapitaal. Vernietigend. Verdoemenis. Alles gaat eraan. Kapot.": de zwartkakkers draaien op volle toeren met retorische trucs gestolen van de grote rode schrijver van vroeger. De boodschap, duidelijk: subversiviteit - maar met mate want mijn literaire stoutheid moet blijvend afgekocht worden door onze braafheid, & ons gebrek aan subversiviteit.

Pijnlijk maken de profeten van het liberalisme duidelijk dat er geen alternatief is, & ze bedoelen dat wij vooral geen alternatief moeten kiezen want het resultaat is dan pijnlijk voor hen. Voor degenen die gepriviligieerd profiteren van kapitaalkreatie, en proportioneel veel verliezen bij kapitaalvernietiging om in absolute termen toch nog meer afstand te nemen tot het gemiddelde waar wij loonslaven vertoeven. Reculer - pour mieux sauter, dat is wat ze willen.

Maar ons gaan ze niet meer vangen. Wij zijn ontspannen nu - de rokers onder ons hebben ondertussen een sigaretje opgestoken, anderen zeggen luidop 'Pfoewie!' & de druk is weg. Ons hebben ze niet meer liggen. Easy does it. De onheilsprofeten - de zwartkakkers - de moralizerende politici - de angstaanjagers - zij die bijna alles kunnen verliezen en nog altijd teveel overhouden om ooit op te doen - allemaal in een klapje met ons toverstokje zijn ze nu niet alleen meer doof voor wat wij zeggen maar ook stom want we horen niet meer wat ze bazelen en ratelen.

Weg is het pijnlijk gebrek aan subversiviteit dat ze ons aanpraatten - liever lui dan moe. In de postkapitalistische maatschappij die eraan komt zullen we konsumeren als nooit tevoren en neuken als onvruchtbare konijnen. Wat goed was aan het oude kapitalisme zullen we behouden, en het werken in funktie van kapitaal kieperen wij onmeedogenloos op de beurs alwaar de notering ervan met de anderen de dieperik in zal gaan. En wij feesten, genietend van de gekostumeerde stijverds die roepen - "Onverantwoord! Onverantwoord!"

Heh-heh, dat lucht op.

De commentaren zijn gesloten.