28-09-08

Oplossing grootheidswaanzin: schaalvergroting

Marx had dikwijls ongelijk maar alleen dogmatische liberalen - en zijn er nog andere dan neo-liberalen? - gaan ervan uit dat hij alleen maar ongelijk kon hebben. Geld is een stofzuiger voor meer geld. Kapitaal zuigt kapitaal - en wel tot de kapitaalmassa dermate gekonsentreerd is dat ze tot een zwart gat implodeert. 

Tot aan de implosie is er geen probleem. Welintegendeel, in die 1ste fase is er een kapitaalsupernova die alles vermag op te trekken; ook de welvaart van gemiddelde jan-met-pet en lulu-met-staart. De kapitaalsverschillen worden groter maar welvaart wordt homogener: er is namelijk geen lineair verband tussen geld en welvaart. Deze die in de 1ste fase problemen maakt is effektief jaloers, of dom, of meestal beide.

Maar eens de implosie voorbij wordt iedereen meegetrokken. Niet alleen de virtuele rijken maar ook de reële middenklassers en de nog reëler arme toekers en eens in het zwart gat is er wél verschil. De virtueel superrijken blijven gewoon rijk, en de rest riskeert plbeïsche onderlaag te worden. Het resultaat is voorspelbaar (en Marx heeft ook dit voorspeld) - die bovenlaag verdedigt zich door meer repressie te verwachten van de staat tegen de onderlaag. De demokratie is niet uitgerust voor anomalieën - zoals zwarte gaten - en de onderlaag zal de bovenlaag hierin steunen, uit afkeer en bewondering (niet zelden verdoofd door religie, nationalisme of andere opiaten van wolligheid).

De staat wordt zo versterkt ter bescherming van de liberalen en later de libertijnen, de laatsten hebben de kiem in zich van de volgende Nietzscheaanse siklus. Zij, en wat uitgehongerd kanonnenvlees kunnen de revolutie beginnen prediken. Niets zal veranderen in de volgende sirkel: van prediken over prediken belandt men immers weer bij ... prediken.

Tot hier wat waar zou kunnen zijn maar volgens mij niet waar zal zijn omdat we niet schepselen zijn die zomaar geworpen zijn in iets dat ons overstijgt. We zijn mensen en we kunnen leren. Zeker kunnen we leren van onze fouten. Zo zal het dus dagen - want het gaat nog altijd verbazend goed achteruit - dat we op die manier niet aan eenieder een hangmat kunnen bieden. Dus zullen we beseffen dat grootschaligheid beperkt moet blijven tot ideeën en de ruimte waarin zij, en hun voortbrengers - wij dus! -, kunnen bewegen. We zullen dan inzien - als de neoliberalen verstomd zijn & we terug serieus kunnen spreken tussen niet-dogmatische liberalen en socialisten - dat we universele wetten nodig hebben om kapitaal en macht (en wat is kapitaal nu anders dan de meetmetode van macht?) vrij te laten maar hun konsentratie eens & voor altijd te beperken.

Globale beperkingen om globale vrijheid mogelijk te maken. Logisch toch?

Als je dus met stijgende verbazing kijkt naar de oplossingen van regeringen voor de laatste financiële krisis is dit het moment om de demokratie te gebruiken en zo die fatale anomalie te vermijden. Banken moeten niet samengevoegd worden, maar ze moeten opgesplitst worden. Om ze op te splitsen moet je ze eerst nationalizeren, & niet om ze uit te baten of winst te maken maar om ze op te splitsen & de dogmatici van de neo-liberale kerk op de keien te smijten.

Aktie! Laat je niet drijven door dromen van de rijkdom van anderen noch uit jaloezie noch uit bewondering. Morgen wordt beter maar niet op die illusionele manier.

De commentaren zijn gesloten.