29-06-08

Een pijnlijk gebrek aan subversiviteit (1)

Ik was onvoorbereid, en moe. Alex droeg een te kort T-shirt over een te dikke buik. Dat was geen persiflage op de hedendaagse meidenmode. Ik was moe, en onvoorbereid. Ik vroeg: "Hoe was het met jouw dochter?", doelend op het afgelopen schooljaar. Hij wreef in een onverzorgde baard en stak een sigaret op (even voordien had hij het punt gemaakt dat ze zelfgemaakt waren - toch beschikten ze over een filter). Hij maakte geluid: "Ho, ho, hum, dat was geen probleem, helemaal geen probleem." U mag er de intonatie zelf bijdenken, ik verzeker U dat het geproduceerde geluid niet zijn dochter tot onderwerp had maar onze kinderen, en dus onze problemen. Wellicht ook zijn leedvermaak.

Stilte. Er zijn momenten waar beleefdheid ongepast is. Hij droeg een short - onder een te dikke buik. Ik vermoed dat het schaamhaar zich, uit schaamte, had teruggetrokken in die short; even lovenswaardig als moeilijk. Hij brak de stilte voor ze pijnlijk werd en maakte een pijnlijk geluid sprekend in het soort geaffekteerd Nederlands dat wellicht Algemeen is maar allerminst beschaafd. "Jouw zoon deed het goed maar bij anderen waren er toch problemen?" Een overbodig vraagteken, grammatikaal onterecht, maar zijn gelaatsuitdrukking paste alleen bij het vraagteken en maakte de rest van de zin overbodig. Alex dronk, een beetje want hij was op een missie. Informatie had hij nodig, liefst beschadigende informatie om de schade te repareren die hij zijn kind alreeds had aangedaan. Voornamelijk de schade aan zijn imago. Ondermeer schade door het dragen van een te kort T-shirt onder een onverzorgde baard. Laat ons hopen dat het bij die schade blijft.

Weer stilte. Er zijn momenten dat onbeleefdheid onvermijdelijk is. Hij weer: "Het is geen school voor watjes." (of, waarschijnlijker, doetjes). Ik: "Neen." Net voor de stilte, met een inspanning alleen vergelijkbaar met die van zijn schaamhaar: "Ze laten de kinderen wat aan hun lot over." Hij was zichtbaar tevreden hiermee, de konnektie was gelegd. Hij stak een zelfgemaakte maar toch befilterde sigaret op. Ik kotste in gedachten de hele tuin vol. Alleen maar in gedachten, de mijnen waren dichtbij en verdienden geen spektakel. Was ik maar schaamhaar. Alex nam zijn digitaal foto-apparaat en nam wat kiekjes - onderwijl vertelde hij over de gebuisden, de subversieven en de nog-niet-nu-gebuisden. Het klonk als aanbod om zijn dochter uit te huwelijken - aan mijn zoon, met bovengemiddeld begaafde kleinkinderen tot gevolg. Ik bespaar U de zijdelingse te berde gebrachte opmerkingen over zuidtuinen (ook wat dat betreft was mijn zoon blijkbaar een goede partij). Hij kon niet weten dat mijn tuin in mijn gedachten volgekotst was tot aan de metershoge muren vol. Toch wilde ik dat huwelijk niet definitief uitsluiten. Aangetrouwde familie is per slot van rekening nooit familie. Zelfs familie is eenvoudig buiten te sluiten uit jouw familie.

Ja, dit is zo gebeurd (misschien heb ik de stiltes wat overdreven). Alex droeg Birkenstocks, althans iets dat door Birkenstock geinspireerd was. Maar vrees niet dat Alex zich in gebeurlijk geval zou identificeren met het bovenstaande. Er zijn nu eenmaal mensen die onbekwaam zijn om zichzelf in een spiegel te herkennen. Die valse in Sneeuwwitje en zo.  En Alex, ik weet zijn echte naam niet. De man zou smakelijk kunnen lachen, want hij kan lachen als er iemand in de zeik genomen wordt, met het bovenstaande. Terwijl hij de zelfgemaakte maar toch befilterde sigaret ter hand neemt na kiekjes genomen te hebben in een zuidtuin gekleed in een te korte T-shirt boven een te dikke buik en onder een onverzorgde baard. Alles ter glorifiering van een opvoeding die ten teken staat van het ontzeggen van alle moderne geneugtes behalve die van grote superioriteit.

Ik was moe, maar nu verzadigd van adrenaline. Onder vier ogen had ik er nu minstens twee dichtgetimmerd maar onder twintig ogen leidde ik het gesprek af, met dank aan een puber die met muziek op zijn hoofd rondliep. Bedankt!, het spijt me dat Alex je een mislukkeling vindt maar ik ben er zeker van dat je zelfbeeld hier niet door vernietigd wordt. Je hebt per slot van rekening groot geluk: je bent zijn kind niet. Ik hoop dat je enthousiasme voor de muziek niet gebroken is nu je weet dat ook muziek in de verkeerde handen voorgesteld kan worden als leerstof. Met data, en weetjes en korrekte uitspraak en niet zo fijnzinnige terechtwijzigingen met betrekking tot de korrekte taxonomie in de punk rock muziek. 't Spijt me zeer, ik was al te blij dat een veertigjare een twaalfjarige had om zijn ingebeelde suprematie op uit te leven. De tuin werd weer groen, ik zag spelende kinderen terug bezweet en niet meer bekotst.

Hij dronk witte wijn, met mate. Ik had de fles rode wijn reeds op - zodoende mijn dag erna verknallende, katers heb je altijd van slecht gezelschap. Groot was mijn genoegen dat de witte wijn even slecht smaakte als ik me gevoeld had. Haah, de gerechtigheid! Ik deed een nieuwe fles open, Alex zei dat het niet nodig was en maakte het tegelijk duidelijk dat dat het minste was wat ik verwacht was te doen. De nieuwe fles was ook slecht, ik liet het erbij. Toeval is niet altijd toevallig slecht.

Ik laat het er hier ook bij. Er is veel dat ik niet verteld heb. Over het respekt voor diversiteit waartoe Alex me, en passant, moreel verplichtte. Ik blijf erbij dat diversiteit in de stompzinnigheid geen respekt verdient. Ik zie ook niet in hoe iemand die zijn kinderen tot zijn evenbeeld kneedt in deze veel moreel te verplichten heeft. Ook over de verslechtering van de zeden die Alex als feit in het boek der wetenschap had bijgeschreven - "Het gaat alleminst de goede kant uit", zei hij, en trok een bijpassend afkeurend gezicht (een gezicht waar je dus alleminst gelovig voor moet zijn). Mijn antwoord sloot het gesprek af in zijn oren (had ik dat maar eerder geweten). "Het kan maar een kant opgaan, de goede kant", zei ik en hij keek alsof er in mij nog iets van de subversiviteit van de verloren jeugd zat.

Neen, mijn zoon zal wat hem betreft niet goedschiks de hand van zijn dochter krijgen. Good on me!

De commentaren zijn gesloten.