09-11-07

Je durft dat niet!

Zeker in de puberteit zijn weinig reakties zo voorspelbaar als die op "Dat durf je niet!". Het volstaat om een emotioneel iemand te vinden die nood heeft om zichzelf te bewijzen, bijvoorbeeld vanuit een onverwerkt verleden. Dan zeg je dat hij zijn broek niet af durft steken. Je zegt dit nog eens. Als er wat publiek is herhaal je met de juiste klemtoon: " Je durft het echt niet!" Nu weer geduld inlassen, om het effekt van de sociale druk maksimaal te laten spelen en, hup a kee, je bent klaar voor het eindspel. "Zie je wel," je draait je weg en loopt met je beste cool een paar stappen. Een-en-twintig, twee-en-twintig (er komt wat geroezemoes op) en drie-en-twintig, een vluchtige nonchalante blik (niet om je te vergewissen maar slechts om je overwinningsoogkontakt te krijgen) en daar staat ie met de billen bloot.
Met wat geluk roept ie nog na: "Zie je wel dat ik het durf!". Maar hoewel dat goed zou zijn voor het ekstra effekt is het helemaal niet meer nodig; je hebt tijd genoeg gehad tussen de eerste "Dat durf je niet!" en je laatste blik. Een plan heeft tijd gehad om te rijpen en nu is het gewoon uitvoeren - spartelen zal hij nog wel maar de weerstand is gebroken. Met afgestoken broek is hij als was in je hand, hij heeft alleen nog wat tijd nodig om het te beseffen; de tijd bijvoorbeeld om, enigszins beschaamd, de broek terug op te trekken.
Een mooi beeld is dit niet maar het is zo menselijk als wat. Er zijn alleen maar daders in dit beeld, iedereen verliest, en toch is de schaamte (zelfs, en zeker, al wordt zij nooit toegegeven) tekenender als het misbruik van intellektueel overwicht.
Het beeld kan nog erger, we hebben er allemaal naar zitten kijken, als je het "Dat durf je niet!" laat uitspreken door een ander en slechts achteraf - in een diskrete stilte - toegeeft dat je geamuseerd toekeek. Een geheim is altijd een handiger middel tot chantage. Maar het ergste beeld is wat niemand zag - de vriend die ernaast stond en zij van "Ik doe wel mee." en uiteindelijk de broek toch ophield. Want die vriend blijft buiten beeld, althans dat is de bedoeling. En hoe zou je die vriend kunnen outen, zonder jezelf als nog afhankelijker te tonen.
Gezichtsverlies is namelijk het ergste wat een puber kan overkomen - en zijn ze tegenwoordig niet tot puberteit veroordeeld, ocharme. Bruine neuzen: nu ook met zuigen en slikken.

14:00 Gepost door despreker in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: putin ad ijzer, bruine neuzen, serieus |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.