03-11-07

Te oud is teveel

U heeft de titel wellicht gelezen als een inleiding tot een aanklacht tegen het marginalizeren van ouderen. Helaas! Het is letterlijk te nemen: ons kollektief alsmaar ouder worden zal ons kollektief teveel worden. Iedereen weet dat - niemand durft het zeggen.
Uiteraard is het afremmen van de veroudering een bijna onmogelijk debat en toch is onmogelijkheid van debat geen indikatie van de overbodigheid ervan - welintegendeel, dit is gewoon een ekstra inconventient truth.
Maar eerst het probleem: dat is niet de onbetaalbaarheid van de vergrijzing, maar de onleefbaarheid ervan. De onbetaalbaarheid is gewoon dwangmatig doemdenken ter meerdere eer en glorie van het behoud van de orde van nu. Bovendien zou het inderdaad immoreel zijn om uit kost dood te maken. Lees eens Malthus over de overdreven nataliteit (of verjonging: te jong is teveel is toepasselijk hier), het probleem (en ondermeer Afrika leeft dat probleem nog elke dag) was niet de kost van de bevolkingstoename. Het kostprobleem lost zich namelijk uit ekonomische noodzaak zelf op, of men nu wil of niet door de verarming en afhankelijkheid van de armen. Het probleem was de verarming, en de afhankelijkheid, van de armen en de ermee gepaard gaande diktatuur van de rijken. Zo ook is ons probleem niet de kost maar de onleefbaarheid - verarming, bevoogding -  die gepaard gaat met de vergrijzing.
Malthus had gelukkig ongelijk (alleen profeten die ongelijk krijgen zijn immers waardevolle profeten), de spiraal kon gebroken worden door een afkalvende nataliteit. Bovendien kon dit gebeuren zonder dwangmaatregelen gebaseerd op, jawel!, ontvoogding door onderwijs. Mensen leerden hun eigen kwaliteit van leven hoger in te schatten dan de dwangbeelden die hen opgedrongen werden door de machthebbers (waar meer mensen zelfstandig nadenken is altijd meer intelligentie). Zo ook moet het gaan met ons probleem: er is nood aan een stijgende mortaliteit gebaseerd op ontvoogding door onderwijs.
Zoals mensen ondertussen kunnen kiezen tussen veel kinderen, een paar of helemaal geen zo moeten mensen later kunnen kiezen tussen veel jaren, of een paar ekstra of helemaal geen. De parallel gaat op! Het enige wat nodig is is 1. dat mensen de gevolgen van hun keuzes zelf moeten dragen (en dus verarming in hun jeugd en verdwazing in hun ouderdom moeten kiezen) en 2. dat er gelijke kansen zijn in deze keuzes (en dus dat de oudere dag minder en minder in plaats van meer en meer afhangt van de "verdiensten" bij leven en welzijn).

Uiteraard gaat de parallel niet helemaal op. Leven is nog altijd eenvoudiger gestart dan gestopt. Het stoppen van het starten met leven is ook erg veel minder ingrijpend dan te starten met het stoppen van leven. Euthanasie is nog iets anders dan abortus. Daarom hebben we nood aan een recht op het sterven. Niet zomaar euthanasie maar de mogelijkheid om bepaalde zorgen en medicijnen te weigeren vanaf een bepaalde leeftijd ter meerdere eer en glorie van de kwaliteit van het leven bij lagere leeftijd.

Recht op sterven! Wie wil die 5 jaar ekstra afjakkeren niet ruilen voor 5 jaar minder doorgebracht in de verdikkende mist van Alzheimer?

13:40 Gepost door despreker in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: recht op sterven, malthus, putin ad ijzer, wip |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.