14-10-07

Red Rood! Stem Erik!

Of: Redt Rood! Stemt Erik!, al naar je preferenties.

Je hebt nog niet gestemd. Morgen werkt de post niet. Dus je hebt nog even tijd om na te denken. Alles hebben de gestelde lichamen er aan gedaan om dit vooral niet op je agenda te plaatsen. Liever slechts 1 stem, als het maar Caroline is die wint. Om vervolgens ´demokratische legitimiteit´ te roepen - en verder te doen of er nooit iets aan de hand was.
Oppositie is namelijk dankbaar. Een beetje zoals een ongewenst dat zich als genie ontpopt. Lekker profileren en hopen op spoedig terug meeprofiteren - het geloof in het maken van een groot verschil is zo gedempt dat slechts de eigenwaarde nog op de voorgrond treedt.

Er zijn meer redenen om niet voor Erik de Bruijn te stemmen dan om er wel op te stemmen. De eerlijkheid verdient respekt. Daartegenover staat: geen enkele reden om voor Caroline Gennez te stemmen. Noch persoonlijkheid -noch visie - maar vooral: geen verandering.

Uiteindelijk doet verandering van aanpak stemmen. Je kan dat spijtig vinden maar het leven is verandering. De ironie dat in deze verkiezing alleen het teruggrijpen naar dogma´s van weleer die verandering kan inluiden is mooi meegenomen. Ironie verleidt.


 

Uiteraard moeten we niet terug naar meer staat. Toch moeten we af van het sloganeske gehol naar minder staat - de staat van de staat wordt afgemeten aan het welgevoelen van zijn burgers. Dat welgevoelen staat laag. Het mag dan al modieus zijn om de perceptie van de burgers te verketteren, en zo en passant de burgers te verketteren, maar als je voor hen niets betekent, dan beteken je politiek niets (in een demokratie tenminste). Dat is wat er gebeurt als een elite zich gevestigd heeft. Dit is de eerste kans in de geschiedens om zo´n elite te breken op demokratische manier. De eerste keer dat een vredig einde kan gesteld worden aan de inteelt die onvermijdelijk volgt op decennia van stabiele machtsverhoudingen.
De natuur staat niet stil. De politieke verhoudingen trachten krampachtig een vorm van status kwo vast te houden. De natuur wint steeds. Gelukkig! Indien het anders was dan stonden we nog altijd een zevende van ons graan af ter meerdere eer en glorie van een zonnekoning. Dat is wat je ziet in elke uitslag van elke verkiezingen de laatste tien jaar in stabiele demokratieën. Nieuwere partijen zijn geen teken van onstabiele demokratie maar van al te stabiele en vastgelopen machtsverhoudingen.


Dus je hebt een keuze als socialist. Ofwel hou je je partij binnen status kwo, en is de toekomst aan anderen en misschien wel gewelddadige anderen. Of je stuurt je partij naar de grootste chaos, laat de natuur haar werk doen en eindigt in een van de eerste verantwoordelijke bewegingen die echt wel iets fundamenteel anders beogen.
Want wat nodig is is een staatsbestel waarin de burgers meer willen afstaan aan het gemeenschappelijke goed zodat ze zelf minder moeten haasten - en daarvoor kunnen rekenen op het gemeenschappelijk goed.

De sociale zekerheid moet eindelijk een onvervalste hangmat worden! 

00:44 Gepost door despreker in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stem erik, red rood, waar is patrick |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.