06-04-07

Engagement bekent

De komende periode is die van de hoogbloei van het engagement. Het is alweer ruime tijd geleden dat, onder het  gebruikelijke motto "vroeger was ´t beter", het engagement op gang getrokken werd. Gebrek aan sociale cohesie tot en met de vloedgolf van zinloos geweld; het was slecht gesteld met de maatschappij na die decennia van het individu en de markt.

De pendel slingert terug, zo wil het cliché. En wie weerstaat het cliché? Het is zo een simpele manier om je tijd vooruit te zijn: voorspel gewoon het verleden met wat timing en je voelt je een moderne Nostradamus. Hedendaagse politici zijn - zonder uitzondering - Marxisten. Een Popperiaanse schaamlap daargelaten zijn ze allen gehyponitizeerd door de these (markt en individu), de antithese (sociale cohesie en zinloos geweld) die onvermijdelijk zullen opgaan in de synthese (het nieuwe engagement). Marxisme zonder revolutie maar met overdosis hypocrisie want de bovenklasse 'weet' dat 'het' zo 'werkt'.

Alleen is hun verleden niet het verleden maar de projektie van hun frustratie. Het doet niet ter zake wat burgers of personen denken en voelen. Wat telt is wat ze zelf vrezen; in dit geval het verliezen van de kontrole op burgers en personen en het onvoorspelbare spel van een levende maatschappij. Engagement gaat over kontrole, over het sturen van mensen in voorgeploegde paden. Elk hoger doel heeft dat tot eigenlijk doel (dat is geen les van de geschiedenis dat is de analyse van het konsept hoger doel). Het klimaat, wereldvrede, zorg voor de armen en wat dies meer zei: abstraktie na abstraktie met een konkreet resultaat - mensen in banen leiden.

Tot zover onze gevestigde politiek, nu de serieuzere zaken. Het lijkt leuk dat de evangelische Amerikanen na als  individu herboren te zijn nu ook als beweging herboren worden. Het is leuk als sommigen onder hen een sociale agenda wat meer belang geven dan een repressieve agenda. Maar het lost niets op. Het is de aard van elk engagement dat het zich slechts kan hechten aan hooggestemde idealen. Het is helaas ook de aard van engagement om alles wat niet het ´juiste´ engagement is te zien als fout. Uiteindelijk als écht fout. Het leuke interludium is niet anders als de make-up van de travestiet, maar het blijft een lelijke vent.

De verstikking zal toenemen volgende jaren, met alle kleuren van de regenboog in eerste instantie maar al gauw zal het eenheidsdenken als een reusachtig zwart gat de dimensies verbuigen.

Laat ons vechten tegen het engagement. Met wat geluk houden we het leuke bij ons en kunnen we meer dan alleen wat platgetreden paden verkennen waar hier en daar wat voorgekauwd voedsel ligt. Er is een kans om bedrijfsdiktatoriaat te breken, ontspanning terug te vinden en wat minder schreeuwerige meningen te krijgen. Maar het zal concentratie vergen om het engagement te gebruiken en te vermijden misbruikt te worden ter ere van het engagement.

(wip)

 

 

18:40 Gepost door despreker in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: doemdenken, politiek, engagement, popper |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.