10-06-06

Wanneer anti-establishment establishment wordt

Het establishment is altijd verwerpelijk. Of het nu de gevestigde orde is of de man of vrouw die hun geluk meten aan de normen van weelde van de tijd of kriminelen in Nike-outfit, altijd draait establishment om uitsluiting van have-not´s. Het gaat er slechts om brute wetten van de natuur in een kleed van sociologische sofistikatie - Darwin maar niet de pseudo-Darwin van het overleven van de sterkste maar puur de harde Darwin van het overleven van de best-aangepasten.

Hoezeer the established het ook negeren, de best-aangepasten zijn niet de besten maar niet meer dan de best-aangepasten. Alleen als de omgeving waaraan ze zijn aangepast de best mogelijke omgeving is zijn de best-aangepasten ook de besten - quod non, zelfs the established zullen niet de onzinnigheid hebben nu te beweren dat de huidige orde de best mogelijke orde is. Wat hen betreft is er echter slechts één probleem met de huidige orde: het persistent bestaan van the unestablished - een probleem dat alleen door uitroeiing kan opgelost worden. The established, in verschillende vermommingen, willen assimilatie (werk!) of annihilatie (bijstand!).

De verleiding is dan ook groot om zich te organizeren tegen het establishment en een klassenstrijd aan te gaan. Noch assimilatie, noch annihilatie maar overwinnen en een nieuwe orde tot stand brengen die de have-not´s tot have´s maakt. Op z´n minst van de Franse revolutie over Bolsjevieken tot Hitler´s en andere fascisten  is deze historische dialektiek toegepast. Ook vandaag weer wordt ze ter linkerzijde en ter rechterzijde toegepast en schemert ze terug door in de religieuze discours in Oost en in West. Maar het enige historische aan die dialektiek is de vergissing die zich keer op keer herhaalt. Als het anti-establishment wint dan wint ook keer op keer het establishment dat zich nestelt - zoals het zich ook nu aan het nestelen is en bloc in het Blok - in de nieuwe rituelen van georganizeerd anti-establishment. Overleven in georganizeerde rituelen is namelijk waar the established het best aan aangepast zijn!

Mijn punt is niet dat links en rechts anti-establishment even erg zijn of - nog erger - eigelijk één pot nat zijn. Het links anti-establishment vormt een voedingsbodem voor excessen. De rechtse variant start als en is niet meer dan een exces. Van de Franse revolutie houden we tot op vandaag dingen over die onze omgeving beter maken en die toelaten dat naast de best-aangepasten ook een paar besten zich in stand kunnen houden. Van de fascisten houden we niets meer over dan bloed en aarde, blut and bones.

Neen, de overwinning op het establishment kan slechts bekomen worden door er geen rekening mee te houden. Door negeren en het weigeren tot anti-organizatie over te gaan alleen kan de omgeving vrij genoeg blijven om te veranderen van het overwicht van de best-aangepasten tot het overleven van de besten. Dit gevecht is er geen van bloedende martelaren en opzwepende retoriek maar is er een van het opgeven van 'opportuniteiten', het niet-ingaan op ´win-win´s´, het rechts-laten-liggen van taktiek. Ook in dit gevecht zijn er helden, slachtoffers en zelfs ook martelaren. Alleen zijn het helden van gefrusteerde ambities, slachtoffers van volgehouden onaangepastheid en martelaren van de onopgegeven individualiteit.

 

14:48 Gepost door despreker | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.