22-04-06

Donkerpaars

Beste P.,

Het is al weer enige tijd geleden dat ik je sprak van donkerpaars. Waarschijnlijk dacht je en denk je "ook dat kan hij niet menen". Maar ook nu was ik en ben ik bloedserieus. Donkerpaars is de toekomst. Niet alleen de lokale toekomst en zelfs niet alleen de regionale of nationale toekomst. Donkerpaars is de internationale toekomst.

Donkerpaars is geen kwestie van het mengen van donkerrood en donkerblauw. Die mengvorm bestaat al en levert niet meer, noch minder, dan git- en gitzwart. Zwart begint bij donkerrood en naarmate de macht wenkt voegt zich er alsmaar meer donkerblauw aan toe (met of zonder rare baardjes). De eerste slachtoffers van de macht van zwart zijn onveranderlijk en altijd weer die eerste arme stakkers die donkerrood ondersteunden in hun verzet tegen het blauw van de verlichte rijken.

Maar genoeg over zwart, hier gaat het over donkerpaars. Als dat geen mengvorm is van donkerblauw en donkerrood - wat is het dan wel? Ik zal het je zeggen. Paars is vooruitkijken en tegelijkertijd niemand achterlaten. Vooruitkijken in plaats van de drang tot achteruitkijken: "vroeger was het beter, toen er nog normen en waarden waren, ...", dat soort omgekeerde parabels van Sodom en Gomorrha. Niemand achterlaten in plaats van met enkelen zo ver mogelijk te raken: "sneller, hoger, beter of we benutten het potentieel van de besten niet genoeg", dat soort niet-omgekeerde parabel van Sodom en Gomorrha waar gemiddelde vooruitgang alleen kan versnellen als men stopt met omkijken naar de traagsten, laagsten of slechtsten.

Paars is moeilijk. Paars is schipperen tussen vooruitkijken en achteruitkijken en daarom is paars moelijk. Donkerpaars, dat is makkelijk. Donkerpaars is paars maar zonder het schipperen en daarom is donkerpaars makkelijk. "Te simpel" hoor ik je nu denken, "geen omelet zonder eieren te breken!" Maar willen we wel een omelet maken? Moeten we überhaupt iets maken. Ik denk het niet en donkerpaars gaat niet over maken of maakbaarheid of andere dergelijke Ersatz-konsepten. Neen het is ´all about´ dingen te laten gebeuren. Als je geen kniesoor bent en je wat vertrouwen kan hebben in jezelf en wat vertrouwen geven in de anderen, dan weet je dat wat je laat gebeuren datgene is wat best is. Je kan dan best ekstreem zijn, zonder in gelijk welke van de klassieke ekstremen te vervallen.

Misschien, waarschijnlijk is dit niet konkreet genoeg. Ik zal je de filosofie besparen (filosofie is toch verdacht want het beperkt zich niet tot het afwegen van de voor- en de nadelen - de enige respektabele filosofie is diegene die start van het dogma van het nuttige en dus de afgod van de Waarheid). Een voorbeeld dan maar: "De integratie is mislukt!" Er is inderdaad aan de ene kant de frustratie dat we ons niet allen bekeerden tot de waarheid van de Islam en aan de andere kant de al even grote frustratie dat we niet allen de hoofddoek vervingen door de push-up bra. Maar is er overigens veel aan de hand? Velen die kwamen hebben het best wel gezelliger dan diegenen die bleven. Iedereen die er al was profiteert elke dag van het zweet gelaten door de nieuwkomers. Dat betekent niet dat dit een idyllisch plaatsje geworden is, zonder problemen. Uiteraard moet men nog verder vooruit en even uiteraard zijn er best wel zorgen over een aantal mensen die de neiging hebben wat achter te blijven. Maar als het de laatste vijf decennia al verbeterde - het is onzin te zeggen dat het verslechterde alleen maar wat kijkende naar de lichte stress, veroorzaakt door de noodzaak zelf te veranderen - dan is er geen reden te wanhopen over die paar volgende jaren.

Want het fundamentele inzicht is dit: het zijn niet wij die nieuwe omstandigheden maken maar het zijn de omstandigheden die ons telkens weer verbeteren. Als we stoppen te vechten met de omstandigheden en ze daarentegen aangrijpen om het allerbeste in ons los te maken, dan zal de ekstra energie de onafwendbare verbetering verder en verder versnellen. Alleen diegenen die hun genot halen uit hun huidige superioriteit ten opzichte van anderen hebben reden, maar nog geen recht, om de toekomst in het zwart te zien.

Niet konkreet genoeg, ik weet het. Maar elk vraagstuk heeft een donkerpaars, heerlijk ekstreem en volslagen onkonventioneel antwoord. "Te veel verkiezingen? - Schaf de federale af", "Mensen voelen zich onveilig? - Maak de mensen meer weerbaar" en, "De kriminaliteit gaat omhoog? - We kunnen het ons veroorloven om ons aan steeds minder kriminaliteit te storen". Nooit kan je van donkerpaars doordrongen zijn als je niet doordrongen bent van hoeveel beter het nu is dan het ooit was. Misschien is er nu regelmatig een autoruit gebroken maar vroeger had je geen autoruit om te breken noch kon de autoruitbreker ooit ertoe komen om zich ´s nachts op straat te begeven. De autoruitbrekers van vroeger stonden in dienst van de macht en ze braken er in die dienst heel andere dingen dan autoruiten. Dat vroeger is voor de niet-donkerpaarsen helaas het beeld van de maakbare toekomst die ze voor ogen zien.

Het zijn zij allen die het zwart voor de ogen zien. Alleen donkerpaars ziet het korrekt, en we hebben pas gewonnen als niet eentje nog achterblijft met dat zwart voor haar ogen. Dan kunnen ze met donkerpaars zelfs de melkweg in.

Meer, en ook minder, Later,

16:26 Gepost door despreker | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.