12-04-05

Gebrek aan direkte demokratie of een direkt gebrek aan demokratie?

Een paar weken volstonden om de ergernis terug aan te wakkeren. Alles kan misschien beter, maar alles kan zeker ook erger. Na litanieën en rituele dansen rond referenda, na wat geleuter en meer gezever over hoe ondemokratisch het is religieuze vertegenwoordigers te verkiezen - tenminste als de religie Islam is -, na wat achterhoedegevechten over participatiebevorderend beleid (dat is een moeilijk woord voor wispelturig beleid gericht op het tevredenstellen van de minderheid van geëngageerde gelijkhebbers), kwam Bourgois met zijn bevraging van "Levend Vlaanderen". (Ik kan het nog (niet), wat een (te) lange zin!) Dan hadden we eens ´n minipartij die onbeschaamd tegen referenda was en dan bedriegen ze de kluit door te doen alsof ze ook geïnteresseerd zijn in de mening van het volk. Terwijl ze slechts geïnteresseerd zijn in meningen van dat deel van het volk wiens mening opvallend gelijkloopt met de hunne; dus eigenlijk - en zo hoort het - in hun eigen mening. Politieke verkozenen behoeven geen schaamlapjes - noch in de vorm van referenda, noch in de vorm van bevragingen - om hun mening representatief te vinden. Dat is per slot van rekening wat de mening van politieke verkozenen onderscheidt van de mening van politiek onverkozenen.
 
Denk na!
 
Ondertussen is er in de Wetstraat spitstechnologie nodig om de vernauwing ter hoogte van het hart van de politiek te deblokkeren. Meer dan waarschijnlijk kiezen de politieke doctors voor een ingreep die - net zoals die van de eerste minister - niet gedekt wordt door de verzekering. Waarschijnlijk kan de patiënt in ons demokratisch bestel - wij dus - zelf opdraaien voor al de gerelateerde kosten. Want, ho maar!, verkiezingen zijn uit den boze. Ze peinzen er niet over - participatie en burgerdemokratie en al die dingen zijn fán-tas-tisch maar we moeten het nu ook niet zó hoog in onze bol krijgen dat we ook écht iets te zeggen hebben. Op het Vlaams nivo is dat kalf vroeger al gewassen in de vorm van een, let op!, legislatuurparlement (dat is ook een moeilijk woord om te zeggen dat we niet mogen stemmen bij een politieke krisis, want dan is het risiko te groot dat we écht voor of tegen iets kiezen).
 
Want - zo gaat dat in een serieuze demokratie - de Vlamingen willen geen verkiezingen. Erger nog, geen enkele Vlaming wil een krisis naar aanleiding van Brussel Houdt Vilvoorde. Past op heh: "Geen enkele". Dat verklaart zich waarschijnlijk door het feit dat Bourgois mij dood heeft verklaard - een pijnlijk gevolg van mijn afwezig blijven in Levend Vlaanderen (zelfs met GPS kan je nog niet alles vinden). Een dode Vlaming is geen Vlaming en telt dus niet mee in welke poging dan ook om het bovenstaande te ontkrachten.
 
Het is een spijtig maar logisch gevolg van het niet hebben van echte verkiezingen dat eenieder plots vindt dat hij, of zij, op één of andere magische manier weet wat de kiezers willen - waar het werkwoord willen veelal voorafgegaan wordt door de uitroep "écht". Per slot van rekening is dat het hele punt van direkte demokratie en aanverwante middenveldtoestanden, een soort van cijnskiesrecht waarin de cijnzen vervangen zijn door meningen. Alleen de burgers die over vanalles en nog wat een mening hebben - en veelal bereid zijn om daar urenlang over te lullen, ergens in de achterkamer van een café - mogen eigenlijk een mening hebben. En finaal zijn het de burgers wiens leven bestaat uit overal een mening over te hebben - politici dus - die overal een mening over mogen hebben en, dus, de staat mogen besturen. Verkiezingen zijn idioot als konsept binnen zo´n konsept, want hoe kunnen mensen die slechts af en toe meningen hebben beslissen over het lot van diegenen die overal en altijd een mening hebben. Zeker ook omdat de laatsten toch altijd weten wat de eersten écht denken, terwijl de mensen zelf uiteraard niet meer kunnen bereiken dan te denken dat ze weten wat ze zelf denken.
 
Beter dus een referendum klein en fijn zo af en toe en al de rest toevertrouwen aan de eeuwige legislatuur van zij die de selektie van het middenveld doorstaan.
 
Temeer omdat het ondertussen wel duidelijk is dat "wij" een hekel hebben aan "kiezingen" - zo weten zij die zo een dingen kunnen weten, dixit henzelf. En wat echt van Belang is is dat, waar "wij" een hekel aan hebben, niet echt Vlaams is en derhalve best vermeden wordt.
 
Alsof stemmen een recht is. Het is verdomme de énige plicht die we hebben.
 
Vergeef me de "é" in énige, het is een besmettelijke ziékté.
 

16:28 Gepost door despreker | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.