10-03-05

Diversiteit, een deugd?

Het is weer zo een woord: "diversiteit". Je kan toch onmogelijk tegen diversiteit zijn. Dus geen diskussie over diversiteit en een vrijbrief om onder de vlag van diversiteit gelijkwelke lading op te bergen. Ben je tegen de lading dan ben je tegen diversiteit. Dan ben je bah! Ben je voor die zalige gezellige diversiteit, dan ben je voor de lading. Wat moest bewezen worden en vort met de geit.
 
Alle ballen prijs!
 
Het is de strategie van het populisme om zich achter woorden en vlaggen te verschuilen, om te doen wat je goed uitkomt zonder verder veel uitleg. Het Blok is goed in die strategie maar dat ze er het monopolie niet op heeft wordt voldoende bewezen door de de realiteit van elke dag. Het is om moedeloos van te worden, voor sommigen moedeloos genoeg om te stemmen op 't eerste 't beste stuk ongeing dat zich verschuilt achter het woord "anders".
 
Maar, passons, het ging over diversiteit. Diversiteit is geen deugd. Althans, niet elke vorm van diversiteit is een deugd. Zoals niet elke vorm van uniformiteit een zonde is. Neem armoede: er is niets deugdelijks aan de diversiteit waar sommigen te arm zijn om te eten en anderen niet. Er is ook niet slechts aan een zekere uniformiteit in onderwijskansen of sociale bescherming.
 
"Jaja, maar dat is niet wat we bedoelden." Misschien niet - maar hang dan de pezewevers niet uit - en wees wat duidelijker. Einde verhaal? Neen, gelukkig niet. Er is iets fundamentelers mis met diversiteit.
 
Het is misschien een leuke wollige wereld waar de eigenheid van historische groepen (met een pannekoek in hun lip, met halsbanden om de nek uit te rekken, met peniskokers, ..) behouden blijft zonder beschavingsdwang. Maar in deze minder wollige wereld is dit alles leuk voor deze of gene zonder pannekoek, halsband of koker maar niet noodzakelijk zo voor velen die onder dwang met deze (en zowel meer en minder onschuldige) attributen door het leven gaan. Het is een typische reaktionaire fout om groepsdwang geboren uit historische volkseigenheid gelijk te trekken met beschavingsdwang. In die zin zitten de ideologen van Groen! niet ver van het Blok (het enige wat hen scheidt is de manifeste groepsdwang om gescheiden te blijven).
 
Zoals hieronder al gezegd is beschaving en verlichting niet gelijk te trekken met kultuur. Net zo is kultuur niet gelijk te trekken met volkseigen groepsdwang. Beschaving en verlichting maken, of je het wil zien of niet, mensen uniform. Vanuit die uniformiteit kan eenieder anders zijn maar volgens eigen keuze of dynamiek. Dat is de enige bron van waardevolle kulturele diversiteit. Er is geen kultuur die naam waard die gebaseerd is op groepsdwang. Groepsdwang is altijd anti-verlichting of het nu dwang is van logebroeders of gelijk welke ander historische en volkseigen traditie. Velen mogen dit een kille waarheid vinden (of een kille leugen, al naargelang) maar het moet niet eerst gezellig zijn en dan wat anders; het moet wat dan ook zijn dat toelaat om op 't einde gezellig te zijn.
 
Ongedwongen uniformiteit is de echte deugd. Iedereen rijk. Iedereen gelijkwaardig onderwijs. Al vlug zullen er geen redenen meer zijn om mekaar naar het leven te staan. Al gauw zal ieder zijn eigen ekspressie vinden, zijn eigen (sub)kultuur - want het is multisubkulturaliteit en niet zo maar elke multikulturaliteit die te prijzen valt. Alleen zo kan men naar de ekonomie van plezier en vertier waarin iedereen hetzelfde doel heeft: "iedereen dekadent!".
 
Alleen beschavingsdwang kan ons daartoe brengen, want alleen beschavingsdwang dwingt op een verlichte manier.
 

11:26 Gepost door despreker | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.