17-02-05

De machtwacht

De macht komt kil. Zoals de nacht behoeft de macht een wacht. In 't duister verblindt  machtig de luister. Blind en verdoofd, ook doof wordt de macht. Luistert minder naarmate het meer en meer duistert. Een wacht wacht vruchteloos indien te zacht. Macht geeft kracht. Tot niemand, nergens, nog, lacht.
 
De machtige trekt aan. Van schemerdonker tot zwart gat zwaaien vendels verder en verder tot men smachten naar macht. Smacht fluistert (en niemand luistert want het duistert): Onze macht wacht!
 
Gedaan met de machtwacht, want de macht wacht.
 

10:21 Gepost door despreker | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Dit is prachtig ! De kunst is te blijven lachen. Die macht naast je neer te leggen en te leven !

Gepost door: ms | 17-02-05

Hela, hela Ik ben niet mistroostig. Vond machtwacht gewoon een mooi woord en - ik heb niet genoeg tijd om de probeersels op te kuisen (misschien komt met meer lezers ook meer tijd, men zegge het voort) - improvizeerde wat op dat tema.

Maar inderdaad: wie lacht heeft macht. Oppassen dus ;-)

Gepost door: despreker | 18-02-05

De commentaren zijn gesloten.