14-02-05

Het Toekomstprojekt: iets teveel een projekt van het heden

Hier zal je niet veel kritiek horen op Johan Vande Lanotte. Hij is wellicht het dichtste dat deze generatie zal komen bij een staatsman. In tegenstelling tot velen lijdt hij niet aan de afwijkingen van a) komplekse dingen te oversimplifieren (ook wel volksverlakkerij genoemd) en b) simpel komaf te maken met simpele dingen door ze onnoemelijk kompleks voor te stellen (eigen aan een bepaalde vorm van politici die vóór goede luim zijn maar tégen overmatige leukigheid).
 
Met zijn Toekomstprojekt slaagt hij nu ook in een positieve test van statesmanship - door zich los te maken van onheilsprofetieën. Nog even en "Den Baard" gooit de driepunter die finaal de kniesoren van deze verloren politieke generatie diskwalificeert van het verder verzuren van ons al te zwaar bestaan.
 
Maar: nog niet.
 
Deze poging sterft op de rand van de korf en de echte test is of Johan niet veel te zeker is van zijn stuk, door al die lof, om op tijd in te lopen op zoek naar de rebound. Zijn toekomst is nog veel te ziek van het verleden. De visie loopt mank, zoals zovele visies, door de lange termijn te zien als een rechtlijnig doortrekken van de trends van het heden. In lang vervlogen dagen deed Malthus iets gelijkaardigs met overbevolking. Uiteindelijk kreeg hij ongelijk (hoewel de meeste eksperten dat nog maar enkele jaren beseffen - net op tijd, voor hen, om de snelle rekonversie in te zetten naar ander nakend onheil zoals vergrijzing, migraties en broeikaseffekt waarmee ze nu met onverdroten moed de mensen de moedeloosheid inpraten). Malthus maakte echter een kanttekening dat overbevolking op korte termijn kon opgevangen worden door technologie en op lange termijn door onderwijs. Vermits geen van beide oplossingen, in zijn heden, realistisch waren veronachtzaamde hij hun potentieel voor de toekomst.
 
Te weinig data in het nu om er iets zinnigs mee te voorspellen over de toekomst. Dat is - voor toekomstvisies en - projekten - wat de hiel is voor Achilles. Of het nu in de politiek is of in het bedrijfsleven, langetermijnplannen zijn veelal fout omdat ze de belangrijkste faktoren niet zien, en meestal niet kunnen zien. De meeste plannen zijn dan ook, achteraf gezien, lachwekkend in het hilarisch uitspitten van details die ooit van belang waren (de snelheid van de Concorde!) en het absoluut verwaarlozen - van wat niemand zag aankomen - als doorslaggevende invloeden (het plebs vliegt!).
 
Een lange omweg om te zeggen dat "den Baard" misschien meer moet verwachten van wat we nog niet verwachten. Neem nu de lokale ekonomie. Onafgezien van het feit dat de loonkost in het Oosten (helaas nog niet het Zuiden) al stijgende is, zijn er bepaalde bedrijvigheden die niet gedelokalizeerd kunnen worden. Bovendien zijn het aktiviteiten (ja, ook schoonmaken) die het bijzonder goed doen, kwa groei (en ja, ook schoonmaken is een waardig beroep voor velen - we willen niet allemaal carrièrre maken, wat carrièristen daar ook van mogen denken). Helaas behoort produktinnovatie niet tot de lokale ekonomie. In weerwil van wat volkseigen politici - met een hoge gehechtheid aan de echtheid van hun kultuur - willen geloven zijn we hier niet zo veel innovatiever dan op een ander. Het VBO heeft overschot van gelijk - hoe onsocialistich het ook is om het toe te geven - dat dat soort, hoogbetaalde, jobs op korte termijn de meeste bescherming nodig heeft. Echt, Indiërs zijn niet dommer omdat ze minder verdienen (vraag het maar aan de ICT-ingenieurs die de werklozenrangen vervoegd hebben). Waar delokalizatie in produktie langzamerhand zal afnemen hebben we slechts het begin gezien van delokalizatie van produktinnovatie (gelukkig genoeg, wie wil er nu in een wereld leven waar de domme zwarten werken zodanig dat de slimme witten beter kunnen innoveren).
 
Op lange termijn kan produktinnovatie geen bijzondere verankering bieden.We zullen moeten kijken naar dingen voor lokale consumptie: muziek, sport en andere niet-produktieve kreaties. Want één ding nemen ze niet meer van ons af in deze eeuw: onze rijkdom. Ik weet het: weinig mensen zullen geloven dat we kunnen overleven zonder "harde" ekonomie. Maar Malthus - en met hem velen, voor lange tijd - geloofden dat we ons nooit konden emanciperen tot vrijheid, en gelijke kansen, voor iedereen.
 
 

11:07 Gepost door despreker | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.